12-06-07

Zuurstof

Telefoongesprek tussen Neil en Sam. Neil is nog steeds comicschrijver. Hij heeft zelfs contacten bij de grote uitgeverij DC Comics. Die zouden hem willen als schrijver van de strip Aquaman.

Sam: Hoe zit dat nu met die Aquaman? Kan hij ook op land komen, of moet die in het water blijven?
Neil: Ik denk dat ik hem al eens aan land heb gezien. Maar, hoe gaat het met jouw job?
Sam: Slecht. Ik vind maar niks. En hoe gaat het met jou?
Neil: Bwa, rustig aan. Ik ben wel met Sofie naar bed geweest.
Sam: Lucht! Ik heb zuurstof nodig! Dit is bangelijk!
Neil: Ik had al zo'n vermoeden dat je enthousiast zou zijn.
Sam: Het zal nog niet! Kom, ik wil details!
Neil: Geen details.
Sam: Hoezo?
Neil: Ik geef geen details.
Sam: Geen details?
Neil: Ik heb geen zin om details te geven.
Sam: Je belt me op om zeven uur 's ochtends. Je zegt me dat je met Sofie hebt geslapen. Maar je hebt geen zin om details te geven? Komaan hé. Ik wil details, en ik wil ze nu! Ik heb geen job, ik kan nergens heen. Als je geen zin hebt in details, dan krijg je nu maar zin in details!
Neil: Ok dan... We zaten samen tv te kijken...
Sam: Waar?
Neil: Bij mij thuis in de zetel...
Sam: Hoe laat was het?
Neil: Rond elf uur denk ik...
Sam: Ok, vertel verder.
Neil: Sofie zit te zappen, en je weet dat ik nu digitale tv heb hé. Plots komen we op een 'adult channel' terecht...
Sam: Daarom neem ik dus geen digitale tv hé. Dat dekselse 'adult channel'. Man, als ik dat in huis had, zette ik het niet meer af. Ik zou niet meer slapen. Niet meer eten. Waarschijnlijk zou uiteindelijk de politie mijn appartement binnenvallen en mij vol kweil in de zetel vinden... Maar soit, jullie zaten dus in de zetel...
Neil: Ja, en toen begonnen we te fantaseren over wat er zou gebeuren als we het zouden doen...
Sam: Kom, spoel nu maar door naar de échte details. Hoe was het?
Neil: Zeer, met de nadruk op zeer, passioneel.
Sam: Beter dan vroeger?
Neil: Het lijkt wel of ze een cursus gevolgd heeft! Echt zalig!
Sam: Amai amai amai. En wat nu? Hoe voel je je? Zijn jullie dan weer samen?
Neil: Eigenlijk niet.
Sam: Hoezo, eigenlijk niet?

...wordt vervolgd...

17:01 Gepost door Neil in APINY | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-06-07

De blik

Gisteren was Sofie nog eens op bezoek. Sinds we uit elkaar zijn, zijn we wel nog vrienden, maar zien we elkaar veel te weinig. We zaten gezellig in de zetel naar tv te kijken. Naar goede gewoonte was Sofie druk bezig met zappen, tot ze plots op een 'erotische thriller' stootte...

Neil: Ik heb geen zin om naakte mensen bezig te zien.
Sofie: Is het lang geleden?
Neil: Ik kan me nog net voorstellen dat ik ooit iets met iemand heb gedaan, maar het begint vaag te worden...
Sofie: De laatste keer bij mij was mijn kapsel nog anders...
Neil: Ik herinner me wel nog dat het iets heel leuks was, én ik hoop het ooit nog eens te doen.
Sofie: Wat?
Neil: Wat wat?
Sofie: Waarom keek je zo naar mij?
Neil: Hoe keek ik dan?
Sofie: Dat was dé blik!
Neil: Welke blik?
Sofie: Ik kén die blik!
Neil: Wel, welke blik was het dan?
Sofie: Waarom zou ik jou dat moeten vertellen?
Neil: Jij bent de 'blik'experte.
Sofie: Geloof me maar, ik ken die blik. Dus hoe zit het?
Neil: Euh?
Sofie: Heb jij iets in gedachten?
Neil: ... dat gebeurt... En jij?
Sofie: ... ik ... denk wel eens aan ... zaken.
Neil: Ik ook. Maar we kunnen het verleden niet zomaar vergeten.
Sofie: Nee. Nee, natuurlijk niet.
Neil: Hoe vaak hebben wij ... zaken... gedaan? Honderd keer?
Sofie: Tweehonderdzevenendertig keer.
Neil: Jaaaaah. Wij kenden er wel wat van.
Sofie: Wij weten van wanten.
Neil: Geen verrassingen voor ons.
Sofie: Nee.
Neil: Wat denk je?
Sofie: Ik weet niet. Wat denk jij?
Neil: Euh... er valt iets voor te zeggen...
Sofie: Ja.
Neil: Maar, stel dát we ... zaken... doen...
Sofie: Wat als...
Neil: Zou dat het einde van de wereld zijn?
Sofie: zeker niet.

... wordt vervolgd!

23:08 Gepost door Neil in APINY | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-06-07

Telefoongesprek

Telefoongesprek met Sam, die terug in België is, en zonder werk zit.

Sam: Ik hou van sport. Ik zou iets in de sport kunnen gaan doen.
Neil: Mja... mja... Maar hoe dan?
Sam: Bwa, manager van een voetbalploeg ofzo?
Neil: Ja, maar ik vrees dat dat een moeilijke job is om aan te raken...
Sam: Ach, het moet zelfs niet als manager zijn. Stadionspeaker. Of nee, commentator! Ik geef toch altijd boeiende commentaren tijdens een match?
Neil: Dat is waar, je geeft goeie commentaar.
Sam: Wel, wat denk je?
Neil: Goh, ik denk dat ze die job vooral aan ex-voetballers geven. Of aan mensen die, euh, bij tv werken.
Sam: Dat is niet eerlijk.
Neil: Klopt. Maar goed, iets anders dat je zou willen doen? Wat doe je nog graag?
Sam: Films! Ik kijk graag naar films!
Neil: Dat is waar.
Sam: Worden mensen betaald om naar films te kijken?
Neil: Euh, het technisch personeel in de bioscoop?
Sam: Ja!
Neil: Maar dan moet je wel weten hoe een projector werkt...
Sam: Ja...
Neil: ... en de vakbond zal daar ook wel voor iets tussen zitten.
Sam: Klote vakbonden... Enfin, voetbal, films... Euh... Wat denk je van talkshowhost?
Neil: Talkshowhost. Dat lijkt me wel wat.
Sam: Daar zou ik wel goed in zijn. Ik babbel constant met iedereen! Er heeft zelfs ooit eens iemand tegen me gezegd dat ze dacht dat ik een goeie host zou zijn!
Neil: Echt?
Sam: Ja! Een paar mensen zelfs. Maar ja, hoe begin je daar aan?
Neil: Dat is natuurlijk het moeilijke gedeelte...
Sam: Ik kan toch niet gewoon de VTM binnenstappen en zeggen dat ik talkshowhost wil worden?
Neil: Ik dacht het niet, nee.
Sam: Allemaal vriendjespolitiek!
Neil: Kom, voetbal, films, talkshowhost. Wat denk je nog?
Sam: Dat dit allemaal wel eens een serieuze vergissing kon zijn geweest...
Neil: Het klinkt niet alsof je er allemaal goed hebt over nagedacht nee...

22:35 Gepost door Neil in APINY | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-06-07

Werken

Mannen houden er van om te klussen. Dingen maken of herstellen, knutselen... Daar houden we van.
Valt het je niet op dat wanneer er ergens in de buurt iemand aan het werk is, andere mannen er als een magneet naar worden toegezogen? Wanneer we op straat een drilboor horen heeft dat hetzelfde effect als een fluitje bij een hond. We staan op, lopen naar de werken en moeten er het fijne van weten.
Let op, het is absoluut niet de bedoeling om die andere mannen te helpen met werken. Nee, gewoon rondhangen in de buurt van de werken. We willen de werken zien. En liefst ook een praatje slaan met die ijverige werkmannen. Domme vragen stellen. "Is dat een graafmachine van Catterpilar?"

Ikzelf vind werken en klussen geweldig. Plannen uitdenken hoe ik dit of dat ga maken of veranderen. Heerlijk.
Alleen jammer dat ik twee linkerhanden heb en het dus niet kan uitvoeren.

Enfin, in het ex-café beneden zijn de échte werkmannen dus druk bezig om die ruimte om te bouwen tot een appartement. De zoon van meneer Sturalsky, en dus de nieuwe eigenaar, vond dat een beter idee dan er opnieuw een café van te maken nadat Sam er mee gestopt was.

Die zoon is overigens ook geen simpele kerel. Hij woont nu onder mij en valt om de vijf minuten mijn appartement binnen. Verstrooid dat die mens is. Niet te doen. Ik hoop dat er beneden in het nieuwe appartement iemand normaler komt wonen!

23:21 Gepost door Neil in APINY | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-06-07

Droog, droger, droogst

Echt, ik heb geen idee wat vrouwen denken. Ik snap het gewoon niet. Ik vrees dat ik 'de signalen' niet opvang ofzo... Alles wat ze doen is zo... subtiel.
Mannen zijn niet subtiel. Mannen zijn duidelijk. Vrouwen weten onmiddellijk wat mannen willen. Zelfs mannen weten wat mannen willen. Mannen willen vrouwen. Klaar. Duidelijk.
Hoe we die vrouwen kunnen krijgen, dat is een ander paar mouwen. Daar zijn we al iets minder zeker van.
Daarom zie je mannen in de auto naar vrouwen claxonneren. Of bouwvakkers fluiten naar voorbijgangsters. Dat zijn de beste ideeën die mannen tot nu toe gehad hebben.
Maar toch slagen we erin vrouwen te krijgen.

Ik had het erover met Burd, toen we samen in de wasserij stonden te wachten. Burd kreeg het al flink op zijn zenuwen van het wachten. Maar daar kan ik dan weer niet tegen. Laat de wasmachine altijd haar programma afwerken. Altijd! Dat is een regel.
Volgens Burd moet je opletten dat de was niet té droog wordt. "Hoe kan je je was nu té droog laten worden" vroeg ik hem. Droog is droog. Je kan toch niet droger dan droog zijn? Droog is net iets als dood. Je kan toch ook niet doder zijn? Laat staan het doodst?

De andere mensen in de wasserij begonnen ons intussen vreemd te bekijken door onze ietwat bijzondere discussie. Gelukkig was de machine snel klaar, en konden we weer naar ons flatje gaan.

13:34 Gepost door Neil in APINY | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-01-06

9 (vol.2): Thuis (door Neil)

Het heeft me bloed, zweet en tranen gekost, maar Sofie is eindelijk weer thuis. Ze zat al meer dan een week op hotel nadat ze bij Zoltan was weggegaan. Dat was me toch wel een beetje te veel van het goede.

Ondanks alles wat er gebeurt is hou ik nog erg veel van haar. En ze wordt de moeder van men kind! Dan kan ik haar toch niet zomaar aan haar lot overlaten. Nee, ik ben de hele week elke dag met haar gaan praten. Eerst wou ze niet meekomen. Ze had tijd voor zichzelf nodig zei ze. Ik denk dat ze eerder een beetje bang was dat ze moest toegeven dat ze zwaar in de fout was gegaan met deze hele historie. Maar ik ken haar. Ik weet hou ik ze moet aanpakken. En dat is me nu eindelijk gelukt. Ze is terug.

Dat wil echter niet zeggen dat de hele situatie met Zoltan nu achter de rug is. Want dat is me een rare kerel hoor! Sam heeft het aan den lijve ondervonden vorige week.

Nadat Sofie daar weggegaan was had ze me verwittigd dat ik best buiten ging, want ze vreesde dat zoltan mij ging komen opzoeken. Ik was dus rustig even gaan wandelen. En ja hoor, Zoltan stond bij ons in het café. Omdat ik er niet was, heeft hij zijn woede dan maar afgereageerd op Sam. Gelukkig was Jeff, onze kok, ook net aanwezig, want die Zoltan is een sterke en geweldadige kerel. Met veel moeite hebben Sam en Jeff hem kunnen buitengooien. Maar ik vrees dat we hier het laatste nog niet van gezien hebben...

16:55 Gepost door Neil | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-01-06

8 (vol.2): Problemen (door Sofie)

Na weken vol spanning en opgekropte gevoelens heb ik eindelijk eens met Zoltan gepraat. Ik heb hem meteen alles verteld. Dat ik zwanger ben, maar van Neil. Dat ik niet weet wat ik nu moet doen. OK, ik heb hem niet verteld dat ik nog wel gevoelens heb voor Neil.

Ik wist niet hoe Zoltan zou reageren. Meestal is hij erg rustig en begrijpend.

Deze keer niet. Hij heeft me uitgemaakt voor hoer, voor al het vuil van de straat. Ik heb geprobeerd hem uit te leggen dat ik hem niet bedrogen heb, dat ik al zwanger was van voor ik met hem was. Maar daar wou hij niets van weten.

Hij zei dat ik maar moest kiezen. Ofwel voor hem, ofwel voor men kindje.

Kan je dat nu geloven? Dat iemand je zoiets zegt? Dat je voor zo'n keuze wordt gesteld?

Zoltan is toen kwaad naar buiten gelopen. Ik vreesde dat hij ruzie ging maken met Neil, dus die heb ik snel opgebeld om te zeggen dat hij beter niet thuis kan zijn...

Nu ben ik mijn koffers hier aan het pakken. Want een ding is wel duidelijk. Ik blijf geen dag langer bij dat stukje Hongaar van een Zoltan. Ik weet nog niet waar ik heen ga. Waarschijnlijk enkele dagen op hotel, en daarna zien we wel. Neil zei aan de telefoon wel dat ik mocht langskomen, maar dat wil ik nu even niet. Ik denk dat het best is dat ik even alleen ben.

12:35 Gepost door Neil | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende