30-05-05

1: The city that never sleeps (door Neil)

Wat een hels kabaal alweer deze nacht... Sinds een minuut of twintig rijden er voortdurend politie- en brandweerwagens voorbij. En dan nog te zeggen dat we hier in een iets minder drukke buurt van de stad wonen. (het kruispunt van First Avenue en East 110th Street, nvdr.)Zucht...

Op momenten als deze vraag ik me af of het wel zo'n verstandig idee was hiernaartoe te komen. Maar goed, we zijn hier pas een dikke week. Binnenkort zal ik wel gewend raken aan de nooit aflatende sneltreinvaart van deze stad. Sofie had me er nochtans voor gewaarschuwd. Maar zij ligt hier nu wel lekker vast te slapen...Misschien is het ook helemaal het lawaai niet waardoor ik zo moeilijk slaap.

Vrijdag moet het café open. Ik hoop dat we het zullen halen. De contacten met Belgische brouwers lopen opvallend vlot volgens Sam, dat is al iets. Maar aan de inrichting hebben we nog veel werk. Ik zou graag een schilderij met de rede van Antwerpen hebben om achter de toog te hangen. Ach ja, dat zal hier wel ergens te vinden zijn. Desnoods bestel ik er één via internet.

Ik voel me plots weer een heel pak beter. Eigenlijk is dit echt ongelooflijk wat ik nu beleef. Thuis alles achterlaten en hier, aan de andere kant van de oceaan, in één van de grootste steden ter wereld een nieuw leven beginnen... Wat een kick! De sirenes lijken eindelijk te zijn opgehouden. Net als het feestje van de Spanjaarden hierachter.

Laat ik maar gaan slapen nu.

22:33 Gepost door Neil | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.