04-06-05

9: We are the champions (door Sam)

Ik begin stilaan te denken dat we van ons café een sportcafé moeten maken. Na de vraag van meneer Sturalsky om voetbal op tv, was het vandaag een hoogdag voor het tennis.

Ja hoor, ook hier in het verre, grote New York heeft men veel interesse in het vrouwentennis. Dat komt waarschijnlijk vooral door de zusjes Williams. Enfin, zelf ben ik nu niet zo’n groot tennisfan, maar als ons café er door volloopt, waarom niet! Blijkbaar vonden vele New Yorkers het leuk de finale van Roland Garros samen met enkele Belgen te volgen aangezien Henin daar onze driekleur verdedigde. Neil heeft het meteen ook gepresteerd het eerste vat weg te geven na de overwinning van Justine. Daar kon ik minder mee lachen want daar was niks over afgesproken. Die Neil en zijn Belgicistische gevoelens ook altijd…

Meneer Sturalsky was er ook vandaag. Hij zag er vandaag erg goed uit, ondanks zijn situatie. Ik heb nogal met hem te doen. Maar ik denk dat hij zich het beste voelt in gezelschap, en daarom zo graag bij ons op café komt zitten. Hij is in elk geval welkom! En ik ben er ook blij mee dat hij gezelschap komt opzoeken. Stel nu dat hij liever alleen in stilte boven op zijn appatrtement zou gezeten hebben, dan hadden wij wel een probleem met ons café. Want ja, zoiets maakt nu eenmaal lawaai. Dan zou ik me toch wel schuldig gevoeld hebben.

Oh ja, we hebben nog een Belg hier leren kennen! Zijn naam is Tom. Een vriendelijke jongen, die in de informatica sector werkt. Hij had van ons café gehoord via mijn flyers! (Ja, het was dus toch allemaal ergens goed voor! In your face, New York!) Toch leuk om hier een landgenoot te ontmoeten. Tom woont ook niet al te ver van hier, dus waarschijnlijk zien we hem hier nog wel vaker.

20:12 Gepost door Neil | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.