26-08-05

52: The heart of Saturday night (door Sam)

Ons café begint stilaan zijn vast publiek te vinden. Ik durf zelfs voorzichtig te stellen dat het een klein succesje aan het worden is.

Op weekavonden trekken de voetbalwedstrijden die we uitzenden een behoorlijk aantal fans naar het café. Nu de Champions League er weer zit aan te komen zal dat zelfs nog verbteren, want dan kunnen we nog veel meer voetbal aanbieden. Ja, Europees voetbal in combinatie met Belgisch bier: het is en blijft een ijzersterke formule. Ik ben blij dat de New Yorkers er ook stilaan pap van beginnen lusten.

Maar dat is nog niet alles. In het weekend zijn we begonnen met jazzavonden. Er komt op zaterdag steeds een bandje spelen uit de buurt hier. Ze zijn voorlopig nog absoluut onbekend, maar zijn erg goed. Althans, dat beweert Neil. Ik ken niks van die muziek en vind ze nu ook niet bepaald geweldig. Maar kom, het doet het café vollopen, en we trekken er ook volk mee aan dat iets meer wil en kan uitgeven op een avondje uit. Dat is altijd mooi meegenomen natuurlijk. Het was trouwens Neil's idee om zulke avonden te organiseren. Een goeie zet dus.

Het is leuk dat Neil de laatste tijd weer wat meer tijd kan vrijmaken voor het café. De teksten en scenario's voor zijn comic miniserie zijn klaar. Dus kan hij zich weer bezig houden met de reden waarvoor we naar New York gekomen zijn: the Antwerp Pub. Het zal hem ook wel goed doen iets om handen te hebben nu Sofie bijna vetrekt naar het buitenland. Dat moet serieus lastig zijn. Ik kan het me niet voorstellen Mary Jane zo lang te moeten missen.

20:03 Gepost door Neil | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

51: The final countdown (door Sofie)

Nog een goeie week en het is zover. Dan stapt dit meisje helemaal alleen op het vliegtuig naar Hongarije. Nou ja, helemaal alleen... Ik zit wel met men collega's op het vliegtuig natuurlijk. De spanning laat zich trouwens bij iedereen op kantoor behoorlijk voelen. Enkele mensen die meegaan hebben een gezin met kinderen, en ik neem best aan dat het dan nog moeilijker is om alles vijf maanden achter te laten. Al is het voor mij ook zeker niet simpel.

Maar Neil heeft me beloofd dat hij zeker twee keer naar daar zal komen. Dat is toch al een troost. Ook Molly zou misschien eens overkomen. Daar ben ik wel van geschrokken, aangezien onze vriendschapsrelatie de laatste tijd wat bekoeld was. Misschien komt alles nog wel goed tussen ons. Ik hoop het alvast.

19:52 Gepost door Neil | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-08-05

50: The clock is ticking (door Sofie)

Ik begin stilaan erg nerveus te worden. Binnen drie weken vertrek ik naar Hongarije voor men stage bij een uitgeverij daar. Eerlijk gezegd begin ik die opdracht een beetje te vervloeken. Tot nu toe heeft ze dan ook nog niets dan ellende voortgebracht. Ten eerste kreeg ik te horen dat ik maar liefst vijf maanden daar zal moeten blijven, en niet slechts drie zoals eerst gedacht. Twee maanden meer, het is toch een heel verschil. Zeker nu Neil en ik de voorbije dagen weer naar elkaar toe zijn gegroeid.

Ja, dat is wel een goede kant aan heel deze zaak. Door men vertrek dat eraan zit te komen zijn we gaan beseffen hoe hard we elkaar wel zullen missen die periode. Onze spanningen zijn blijkbaar voorbij, en daar ben ik niet rouwig om! Het is zalig terug zo goed met elkaar op te schieten. Ja, men gevoelens en kriebels in men buik voor Neil zijn weer helemaal terug.

Al zullen die gevoelens nu wel vijf maanden op hun tanden moeten bijten. Zucht...

Ik zal maar eens verder men papieren in orde gaan brengen. Want dat is nog zoiets. Er is nog bijna niets in orde voor mijn verblijf ginder! De mensen daar zijn blijkbaar niet zo stipt als het op papieren en dergelijke zaken aankomt... Soms word ik er echt helemaal gek van.

19:23 Gepost door Neil | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-08-05

49: Another chance (door Neil)

Ik heb besloten voorlopig bij Sofie te blijven. Het valt me te zwaar om meer dan twee jaar zomaar op te geven voor iets dat niet eens iets was. Natuurlijk zal het niet direct weer allemaal zonneschijn zijn tussen mij en Sofie. Er is wel degelijk een wonde geslagen en zoiets slijt pas na verloop van tijd. Binnen enkele weken vertrekt ze trouwens naar Hongarije. Dan hebben we sowieso een tijdje voor onszelf om ons te bezinnen.

Ik ben eens benieuwd naar mezelf hoe ik zal reageren wanneer ik Tom zie. Hoewel ik hem uiteindelijk niet zoveel kan verwijten zal het me toch vrij zwaar vallen normaal tegen hem te doen. Jammer eigenlijk, want hij was hier een goede vriend geworden. Hoe zal hij trouwens reageren op alles? Sofie ging hem vandaag alles uitleggen waarom ze niet meer met hem mee zal rijden naar het werk en waarom ze niet meer samen kunnen gaan lunchen. Ja, ik ben echt benieuwd om straks alles te horen.

Morgen ga ik terug beginnen werken. Binnenkort ligt het eerste nummer van Children of the Dragon in de winkel, dus moet ik wat vaart zetten achter de volgende delen. Gael begreep het wel dat ik de voorbije dagen niet echt in staat was me te concentreren op comics schrijven.

21:35 Gepost door Neil | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-08-05

48: Together apart (door Sam)

Vreemd toch hoe mensen in uiterste gevoelens kunnen verkeren. Sinds een week ben ik de gelukkigste man ter wereld. Ik kon het echt niet beter treffen dat met MJ. Ze is absoluut geweldig.

Met Neil daarentegen gaat het dan weer heel wat minder op amoureus gebied. Het was een zware boterham om te verteren toen hij me alles kwam vertellen over zijn problemen met Sofie. Het moeilijkste van al is dan nog hoe daarop te reageren. Wat kan je in zo'n situatie zeggen om iemand moed te geven? Daar komt dan nog eens bij dat ik het liefst van al de kerk in het midden wil zien te houden. Sofie is na al die tijd ook een vrij goede vriendin geworden, en ik zou het jammer vinden moest Neil besluiten met haar te breken.

Al denk ik niet dat hij dat gaat doen. Tenslotte is er niets gebeurd tussen haar en Tom. En ze is ook meteen tegen Neil komen vertellen wat ze voor Tom voelt. Dus eigenlijk kan hij haar ook niet zo veel kwalijk nemen. Maar ik begrijp zeker zijn reactie. Het moet toch een zekere knak geven in je relatie.

Maar ik heb dus wel zo het gevoel dat hij bij Sofie zal blijven. Binnenkort vertrekt zij toch naar het buitenland voor een tijdje, dus hebben ze beide sowieso de tijd om alles eens op een rijtje te zetten. Misschien komt die gevreesde periode apart van elkaar zo toch nog wel goed uit.

21:18 Gepost door Neil | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-08-05

47: Confession (door Neil)

Nu moet ik toch eens even vijf minuten gaan zitten. Ik heb net met Sofie gepraat, want die moest me dringend iets kwijt.

Het is een hele schok te vernemen dat je vriendin verliefd is op iemand anders. Ik weet niet goed hoe ik nu moet reageren. Mijn eerste reactie was naar Tom te gaan en hem eens een ferme koek op zijn bakkes te geven. Maar ja, eigenlijk kan hij er ook niet aan doen. Tenminste, dat is wat Sofie me vertelt. Hij zou helemaal geen avances gemaakt hebben. Dat is al iets.

Maar dan zit ik natuurlijk wel nog steeds met het feit dat mijn vriendin zomaar op een ander valt. En dat terwijl ik dacht alles goed ging tussen ons. Tenslotte hebben we nog maar net gevierd dat we twee jaar samen zijn. Of waren. Of toch zijn. Ik weet het nog niet zo goed.

Natuurlijk hou ik erg van haar, maar mijn vertrouwen is behoorlijk gekwetst. Ik heb hier een enorme slag door gekregen. Doordat ze alles redelijk vroeg heeft opgebiecht valt het misschien nog wel te relativeren. Er is uiteindelijk niets gebeurt tussen Tom en haar. Dat is inderdaad wel een troost. En dat ze er zo vlug mee naar mij komt...

Misschien moet ik het allemaal maar even laten bezinken. Er even over nadenken. Voordat ik eventuele beslissingen ga nemen waar ik later spijt van zal hebben.

We zien wel.

22:37 Gepost door Neil | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-08-05

46: Lost emotions (door Sofie)

Ik zit echt met mezelf in de knoop. Het valt me erg zwaar om me over mijn gevoelens voor Tom te zetten. Misschien wil ik dat ook helemaal niet. Men verliefdheid voor die jongen lijkt eerder sterker en sterker te worden in plaats van af te nemen.

Langs de andere kant neemt ook mijn schuldgevoel tegenover Neil steeds toe. Ik besef dat ik hem helemaal niet kwijt wil. Laat staan dat ik hem zou willen kwetsen. Het is alleen... dat ik een zekere spanning mis.

Als ik dan ook nog eens met Molly zou kunnen praten over men probleem. Maar nee, die is helemaal in zichzelf gekeerd. De enige waar ze nog tegen praat is dat kalf van een MJ. Nu weet ik ook wel dat MJ daar niets aan kan doen, maar het voelt voor mij alsof ze men beste vriendin afneemt.

Uit pure wanhoop heb ik deze morgen alles verteld tegen meneer Sturalsky. Die was erg geschrokken van mijn verhaal. Hij dacht altijd dat Neil en ik zo'n ideaal koppel waren. Nou, dat dacht ik zelf ook. Maar je ziet, de liefde laat zich niet voorspellen. Zucht.Ik heb me wel voorgenomen om 's middags alvast niet meer te geen lunchen met Tom. Al moet ik toegeven dat dat voornemen niet van mezelf komt. Volgens meneer Sturalsky is dat een goede stap. Hij zegt ook dat ik niet meer met hem moet meerijden naar men werk. Maar hoe moet ik dat gaan uitleggen aan zowel Tom als Neil? Nee, daar moet ik nog wat op vinden. Maar voorlopig dus geen lunch meer met Tom.

22:05 Gepost door Neil | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |