22-01-06

9 (vol.2): Thuis (door Neil)

Het heeft me bloed, zweet en tranen gekost, maar Sofie is eindelijk weer thuis. Ze zat al meer dan een week op hotel nadat ze bij Zoltan was weggegaan. Dat was me toch wel een beetje te veel van het goede.

Ondanks alles wat er gebeurt is hou ik nog erg veel van haar. En ze wordt de moeder van men kind! Dan kan ik haar toch niet zomaar aan haar lot overlaten. Nee, ik ben de hele week elke dag met haar gaan praten. Eerst wou ze niet meekomen. Ze had tijd voor zichzelf nodig zei ze. Ik denk dat ze eerder een beetje bang was dat ze moest toegeven dat ze zwaar in de fout was gegaan met deze hele historie. Maar ik ken haar. Ik weet hou ik ze moet aanpakken. En dat is me nu eindelijk gelukt. Ze is terug.

Dat wil echter niet zeggen dat de hele situatie met Zoltan nu achter de rug is. Want dat is me een rare kerel hoor! Sam heeft het aan den lijve ondervonden vorige week.

Nadat Sofie daar weggegaan was had ze me verwittigd dat ik best buiten ging, want ze vreesde dat zoltan mij ging komen opzoeken. Ik was dus rustig even gaan wandelen. En ja hoor, Zoltan stond bij ons in het café. Omdat ik er niet was, heeft hij zijn woede dan maar afgereageerd op Sam. Gelukkig was Jeff, onze kok, ook net aanwezig, want die Zoltan is een sterke en geweldadige kerel. Met veel moeite hebben Sam en Jeff hem kunnen buitengooien. Maar ik vrees dat we hier het laatste nog niet van gezien hebben...

16:55 Gepost door Neil | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.